X
تبلیغات
سرگروه آموزشی ادبیات فارسی خدابنده - جواب کلیه ی خودآزمایی های ادبیات فارسی سال دوم دبیرستان
 
سرگروه آموزشی ادبیات فارسی خدابنده
 
 
ادبیات زبان فارسی عروض آرایه های ادبی نمونه سوالات
 

تهیه و تدوین: جاوید قربانی

خودآزمايي درس اول:                                                                                                                  

1:ما را آن ده که آن به .

2:اعمال و کارهاي انسان.

3:به ضربت خوردن حضرت علي(ع) و اسارت ضارب و تاکيد مولا بر مدارا کردن با وي.

4: نه خدا توانمش خواند، نه بشر توانمش گفت                                     متحيرم چه نامم شه ملک لافتي را.

5:اگر شعر را از حافظ بدانيم منظور ازپيام آشنا"الهام الهي و الطاف رحماني"و مقصود از آشنا"خود حافظ"است و چنانچه شعر را گفته­ي شهريار بدانيم پيام آشنا"پيامي از حضرت علي(ع)" و منظور از آشنا"شهريار است.     

6:آزاده و سرمستم،خود کرده به هامونم      رانده است جنون عشق،از شهر به افسونم     بيت اشاره به داستان ليلي و مجنون دارد.

خود آزمايي درس دوم:  

1: شكست دادن،نابود کردن

2: الف.که بنشين پيش گرانمايه جفت                     ب.مرا مادرم نام مرگ تو کرد

3: عناصر ملي، پهلواني، داستاني

4:تو مرکز فرماندهي سپاه را مطابق آئين نظامي رهبري کن.

5:به شهر تو شير و نهنگ و پلنگ             سوار اندر آيند هر سه به جنگ؟

که جوابش اين است که شير و نهنگ و پلنگ سواره به جنگ نمي آيند.

ج6:به رستم بر آنگه بباريد تير            تهمتن به او گفت بر خيره خير

     همي رنجه داري تن خويش را          دو بازوي و جان بدانديش را

ج7:بر او راست خم کرد و چپ کرد راست        خروش از خم چرخ چاچي بخواست

     بيامد که جويد زايران نبرد            سر هم نبرد اندر آرد به گرد

ج8:به گرز گران دست برد اشکبوس       زمين آهنين شد سپهر آبنوس

     چو بوسيد پيکان سر انگشت اوي     گذر کرد بر مهره ي پشت اوي

خود آزمايي درس سوم: 

ج1:خشمگين شدن (نشان دادن خشم خود)

ج2:آهنين کوه (استعاره از عمرو)               هژبر ژيان (استعاره از علي)

ج3:زيرا شاعر تحت تاثير حماسه هاي ملي، اين داستان تاريخي و ديني را با دخل و تصرف در اصل موضوع سروده است.

ج4:بخشي از خاوران نامه ي ابن حسام خوسفي يا شهنشامه ي صبا خوانده شود.

ج5:بيت سيزده(اله،اژدها)

ج6:زبان مثنوي معنوي ساده و سنجيده است حال آنکه زبان حمله­ي حيدري رسا وسنجيده نيست،شعر مولوي منطقي است در حالي که حمله ي حيدري از اين نظر موفق نيست،شعر مولوي بيشتر جنبه­ي عرفاني (غنايي)دارد اما شعر باذل جنبه ي پهلواني و حماسي و موضوع هر دو اثر تقريبا يک چيز است.

خودآزمايي درس چهارم:                                                                                                       

ج1:زيرا او مي خواهد جايزه ي نفر سوم را-که يک کفش است-ببرد تا آن را به خواهرش بدهد.

ج2:در آن قسمت که خوانواده ها در کنار فرزندانشان هستند و با شيريني و آب ميوه از بچه هايشان پذيرايي ميکنند و مادري با دوربين دستي از فرزندش فيلم مي گيرد در حالي که علي با آن کتاني کهنه مبهوت فضا شده است.

ج3:به خاطر ايثار،صداقت و معنويت کودکانه­ي خواهر و برادر

ج4:به منظور فهم و درک بيشترفيلمنامه،خودتان به اين سؤال و سؤال پنج جواب بدهيد.

 خودآزمايي درس پنجم:                                                                                                        

ج1: انسان ، عامل بسياري از مشکلات خودش هست.( مسبب همه­ي گرفتاري ها خودمان هستيم)

 ج2:مرحله ي دوم تعارف ميزبان،وقتي که صاحب خانه اصرار مي کند مهمان ها از کباب غاز بخورند.

ج3:الف.استفاده از ضرب المثل هاي عاميانه و کنايات         ب.جزيي نگاري در توصيف              ج. اقتباس از آثار ادبي گذشته

ج4:جلو کسي در آمدن:  پذيرايي شايسته کردن( شايستگي هاي خود را نشان دادن)            سماق مکيدن:انتظار بيهوده کشيدن براي غذا               شکم را صابون زدن:در انتظارخوردن چيزي بودن،         چند مرده حلاج بودن:توانايي انجام کاري را داشتن (چقدر کارايي داشتن)

 ج5(توصيف سيلي زدن) پنج انگشت دعا گو به معيت مچ وکف ومايتعلق به،برصورت گل انداخته­ي آقاي استادي نقش بست.                توصيف قيافه­ي مصطفي (لات و لوت و آسمان جل و بي دست و پا و پخمه و و تا بخواهيبدريخت و بدقواره)

ج6: واترقيده اند، تک و پوز، کيفور شدن، آسمان جل و پخمه. لات و لوت، فنرش در رفته و . . .   

ج7:پيام هر دو اين است که مسبب همه­ي گرفتاري ها خودمان هستيم.

خودآزمايي درس ششم:                                                                                                        

ج1:پنج فرزند داشتن محمدولي و عجز و التماس او.

ج2:اوضاع کشور بسيار نامناسب توصيف شده است و نشانگر اين است که اربابان به مردم ظلم مي کردند و دولت خودکامه ي پهلوي به بيدادگري و استبداد برخواسته بود.

ج3:خلاصي از ادامه­ي اين مأموريت دشوار ، دريافت تشويقي و پاداش به خاطر اين کار، پيشگيري از لورفتن قضيه

ج4: شاعر با تکرار اين جمله به طور ضمني به خواننده القا مي کند که خاطره ي شوم قتل صغري هميشه در ذهن و خيال گيله مرد وجود دارد.

ج5:محمدولي:نماد انسان هاي ظالم و وابسته به حکومت و مجري بي اختيار حاکمان

     گيله مرد: نماد انسان هاي ظلم ستيز و مبارز و آزاديخواه

    مامور دوم: نماد انسان هاي ناآگاه و بي اعتنا به سرنوشت ديگران

خودآزمايي درس هفتم:                                                                                                           

ج1:نامنظم درو کنيد تا خوشه هاي بيشتري باقي بماند و خوشه چين ها بتوانند بيشتر استفاده ببرند.

ج2: نويسنده مظلوميتي را که در داستان يوسف وجود دارد با داستان سياوش مقايسه کرده است و مي گويد که هر دو در برابر بيگانه ايستادند و بي گناه کشته شدند.

ج3:آفتاب تيغ کشيد: کنايه از طلوع کرد         خم به ابرو نياوردن: كنايه از اظهار ناراحتي  نکردن     

پلک هايشان داغ شده: کنايه از نزديک است گريه کند.

ج4:ماري که از ديشب بر روي قلبش چنبره زده بود.

ج5:تحقيق کنيد و بنويسيد.

ج6:ثوابت باشد اي داراي خرمن           که گر رحمي کني بر خوشه چيني

      شلخت درو کنيد تا چيزي گير خوشه چين ها بيايد.

خودآزمايي درس هشتم:                                                                                                           

 ج1:مثلا در مزرعه سبد کارگران ضعيف و رنجور را پر مي کرد و خود را به خطر مي انداخت و روپوش کهنه­ي خود را به پيرزن مي­داد.

ج2:خشونت و سنگدلي

ج3:آنجا که مي گويد من همه­ي نيرو هاي بازوانم را در اختيار شما مي گذارم اما روانم را به موجود فناپذيري

نمي سپارم و آن را براي خداوند محافظت مي کنم.

ج4:در آنجا که مي گويد وقتي که جسم من را کشتيد ديگر کاري از دستتان برنمي آيد و پس از آن ابديت در کار است

ج5:به عهده ي دانش آموز

ج6: اين نکته را که پشت سرگذاشتن سختي ها و مشکلات باعث ارتقاي کشور مي­شود.

خودآزمايي درس نهم:                                                                                                              

ج1: سر گرداني در بيابان، خانه خرابي و ويراني.

ج2:الف.نرون مرد ولي رم نموده است/باچشمهايش مي جنگد.   ب:دانه هاي خشکيدهي خوشه اي/ دره ها را از خوشه ها لبريز خواهد کرد.

ج3:سرود هاي صلح و شادي: وحي الهي                      چوپانان:پيامبران

ج4:صلح ، فلسطين

ج5:جمله­ي اول: حاکمان ظالم مرده اند و مي ميرند اما فلسطين همچنان پايدار مي ماند.

     جمله ي دوم: با آگاهي و بصيرت و شناخت کامل مي جنگد.     

خودآزمايي درس دهم:

ج1:دسته ي سطل را تکان مي داد، چند بار از يک تا ده را مي شمارد.

ج2:الف.چند دسته از بوته هاي خار،در نقاط بي درخت سوت مي کشيد.

     ب.درخت هاي خاردار مانند بازوهاي طويلي که مسلح به چنگال و مهياي گرفتن شکار باشند،به هم مي پيچيدند

ج3:از ستاره ي درخشان و نوراني مشتري که آن را نمي شناخت و آن را همچون يک زخم نورافشان مي ديد،

مي ترسيد.

ج4:زني نفرت انگيز با دهاني هم چون دهان کفتار و چشماني برافروخته از غضب.

خودآزمايي درس يازدهم:

ج1:الف.- تشبيه: گيسوان دلا چون آبشار طلايي مي­درخشيد .

ب:- استعاره: دلا کلاهش را برداشت و از زير آن،آبشار طلايي رنگ سرازير شد.آبشار طلايي استعاره از گيسوان دلا .

ج2:زيرا ارزش واقعي گيسوان دلا خيلي بيشتر از آن مبلغ بود.

ج3:زيرا بدين وسيله متوجه شدند که چقدر نسبت به هم محبت دارند که به خاطر همديگر از بهترين چيزهاي خود گذشته­اند.

ج4:وجود يک حادثه با يک شخصيت اصلي، محدوديت مکان، پرداختن به يکي از ابعاد زندگي.

ج5:ايثار ،عشق

ج6:هر مخلوقي نشاني از خداست و هيچ مخلوقي او را هويدا نمي سازد.

ج7:سرانجام اين طور مي گوييم که او در همه جا هست،هر جا و نايافتني است.

ج8: هر دو معتقدند که بايد با ديدي نو و تکامل يافته به امور و پديده ها نگريست.

خودآزمايي درس دوازدهم:

ج1:عيش و مستي

ج2:درويش نوازي:    اي صاحب کرامت شکرانه ي سلامت         روزي تفقدي کن درويش بينوا را

    حسن خلق:        آسايش دو گيتي تفسير اين دو حرف است      با دوستان مرورّت با دشمنان مدارا

   اغتمام فرصت:     ده روز مهر گردون افسانه است و افسون      نيکي به جاي ياران،فرصت شمار يار را

ج3: حافظ در بيت-آسايش دو گيتي تفسير اين دو حرف است           با دوستان مروت با دشمنان مدارا-معتقد است که آسايش و راحتي دو جهان در اين است که با دشمنان و مخالفان به نرمي برخورد کرد و اين ،مضمون همان آيه است که خدا به موسي(ع)مي فرمايد:با فرعون ستمگر و طاغي با بياني نرم صحبت کن؛البته هدف از اين ملايمت،اصلاح يا تاثير گذاشتن بر مخالف است؛ولي در غير اين صورت جايز نيست.

ج4:«اينه ي اسکندر نامه» آيينه اي بوده که اسکندر با همکاري ارسطو بر فراز مناره ي شهر اسکندريه(مصر)ساخته است؛کارش اين بوده که از دور کشتي ها را مي ديده است،اين آيينه،از عجايب هفتگانه ي عالم بوده است.يکي از ويژگي اين آيينه اين بوده که از آينده خبر مي داده است.«دارا»همان داريوش سوم است که در زمان او اسکندر به ايران حمله کرد و او را شکست داد و«دارا»به شمال شرقي ايران گريخت و به دست والي بلخ کشته شد.با مرگ او سلسله ي هخامنشي منقرض شد.

ج5: بهشت

ج6:الهي گلهاي بهشت در پاي عارفان خار است،جوينده ي تو را با بهشت چه کار است؟    

                  حديث روضه نگوييم گل بهشت نبوييم                    جمال حور نجوييم دوان به سوي تو باشم                                                  

خودآزماي درس سيزدهم:

ج1:«الف»کثرت مي باشد،مثل«الف»در موارد زير:

بسا کسا که به روز تو آرزومند است.(جه بسيار کساني که...)

زهي سودا که خواهي يافت فردا از چنين سودا(چه سرمايه هاي زيادي که...)

ج2:خدا

ج3:ز يزدان دان نه از ارکان که کوته ديدگي باشد

                                                که خطي کز خرد خيزد تو آن را از بنان بيني

ج4:اقبال و ادوار،اوج و قعر،سود و زيان،عرش و فرش

ج5:تنزل مقام يافتن، از مقام عالي پايين آمدن

ج6:بيت آخر

ج7:مصراع دوم شعر بيت هشتم: به سوي عيب چون پويي گر او را غيب دان بيني

ج8:هشتن و هليدن

ج9:تنه ي اصلي

خودآزمايي درس چهاردهم:

ج1: قيام کاوه ي آهنگر عليه ضحاک ماردوش

ج2: احترام به آزادي خود و ديگران،عدالت خواهي و تنفر از زور،مسئوليت اجتماعي،وظيفه شناسي و همکاري با ديگران.

ج3: زيرا با سقوط ساسانيان روي کار آمد و تجمل پرستي و اختلاف عظيم طبقاتي از بين رفت و آزادي و مساوات و برابري برقرار شد.

ج4:ص دوم درس از خط11تا18

ج5:زيرا پيام هاي آن نيازهاي روحي انسان ها را برطرف ميکند و با ذهن انسان قرن بيستم سازگارتر است.

ج6:اتحاد،مشارکت اجتماعي،يکدلي و ايثار و فداکاري 

خودآزمايي درس پانزدهم:

ج1:اصفهان

ج2:زيرا کاشي ها و رنگ ها بهار را تداعي مي کند.بهاري که هميشگي و غير قابل تغيير است.

ج3:اشاره به اين اعتقاد دارد که در روزگار زرتشت روح و روان يکي از عوامل بنيادي بوده که بر کردار و رفتار  انسان حکم فرما بوده است و همچنين در ايجاد انديشه و هنر و تفکر او موثر بوده و اين روح بعد از مرگ در همين دنياي خاکي در اجسامي همچون شيشه محبوس مي شده است.بد نيست بدانيم گذشتگان معتقد بودند که روح ديو را در شيشه حبس مي کردند و به دريا مي انداختند.  (تشبيه جالبي نيست زيرا منظور نويسنده اين است که کاشي ها بيانگر روح ايران است در حالي که در تشبيه اسارت روح به نظر مي رسد.)

ج4:راستي،هميشه سبز بودن،آزادي،تهيدستي،وارستگي.

ج5:قاب بندي هاي محرابي شکل،طره هاي کنار سردرها،طاووس هاي سردر مسجد شاه.

ج6: قاعده ي ممال بودن:تبديل و تمايل يافتن الف به ي)     مزاح: مزيح، جهاز:جهيز، رکاب:رکيب، هلام:هليم.

خودآزمايي درس شانزدهم:

ج1:کميتش لنگ بود:کم مايه و ضعيف و ناتوان بود.،               مثل شاخ شمشاد: در کمال شادابي و خوش قامتي               ،سپر انداختن:تسليم شدن               باب دندان:مناسب و مطابق طبع.

ج2:دوستان ناباب- بي سرپرستي- مانع شدن مادربزرگ در انجام کار مورد علاقه اش.

ج3:فقر،بيکاري،بي ارادگي،محيط.

ج4:حروف اضافه         1.حروف اضافه ي دستوري            2.حروف بيهوده و زايد

     سخن راني موجي:1.سخنراني فردي که باعث اختلال سيستم عصبي انسان مي شود 2.سخن راني از طريق موج راديو

ج5:اشتر به شعر عرب در حالت است و طرب               گر ذوق نيست تو را کژ طبع جانوري

خودآزمايي درس هفدهم:

ج1:نشانه­ي آمادگي جامعه براي فروپاشي و ويراني و يأس و نااميدي مردم.

ج2:و جدار دنده هاي ني به ديوار اتاقم دارد از خشکين مي ترکد/چون دل ياران که در هجران ياران       (ترکيدن ني به شکستن دل در هجران يار تشبيه شده است.)

ج3:ابر را با پوستين سرد نمناک توصيف کرده و«باغ بي برگي»را با توصيفاتي چون:تنهايي،سکوت پاک غمناک، پوشيدن شولاي عرياني و باغ نوميدان.

ج4:باغ

ج5:در واقع زيبايي باغ ناشي از گذشته ي پر افتخار آن مي باشد که اکنون از دست رفته است. (زيبايي ايران نيز به خاطر تمدن درخشان گذشته و انسان هاي بزرگ و توانايي است که اکنون در خاک خفته اند)

ج6:تعداد ياران پيامبر(ص)و امام زمان(عج)در هر دو جنگ313 تن و در هر دو پيروزي از آن مسلمانان است؛مبدا هر دو جنگ يک مکان است و نام رهبر هر دو جنگ هم يکي است: محمد

ج7:داروگ: نيمايي                    باغ من: نيمايي                 انتظار: سپيد

ج8:بيابيد و در کلاس بخوانيد.

ج9:اگر آن سبز قامت رو نمايد               در باغ خدا را مي گشايد

     دلم را فرش کردم تا بتازد                 سرم را نذر کردم تا بيايد                   مصطفي علي پور

خود آزمايي درس هجدهم:

 ج1:گون:نماد انسان هاي پاي در بند و اسير           -  نسيم:نماد انسان هاي آزاد و رها

ج2:شعر«سفر به خير»در قالب نيمايي سروده شده است،حال آنکه«ناله ي مرغ اسير»در قالب غزل است.در شعر«سفر به خير»همچنان که از عنوانش بدست مي آيد،فرد،ديگر طاقت ماندن در وطن را ندارد،حال آنکه در شعر «ناله ي مرغ اسير»فرد مبارز،معتقد به ماندن و ادامه ي مبارزه است.

ج3:به داستان پيرزني اشاره دارد که از علي(ع) کمک خواست و مولا به کمک او شتافت.او نان مي پخت و علي از بچه هاي او نگهداري مي کرد و پيرزن در حين کار مدام علي(ع)را نفرين مي کرد.آن زن حضرت علي(ع)را نمي شناخت و مولا چهره اش را به آتش نزديک کرد و گفت:اين سزاي کسي است که در حکومت او افراد فقير فراموش شده باشند.

ج4: خدا در قديم بيشتر به معني شاه ، سرور معني مي دهد اما اکنون مترادف الله عربي به کار مي رود. (خدا از «خواتاي»پهلوي گرفته شده است و اين لفظ در سانسکريت «از خود زنده»و «از خود آغاز کرده»معني مي دهد لفظ خدا وقتي با کلمه اي ترکيب شود بر غير خدا اطلاق مي شود.مثلا: کدخدا، ده­خدا، که در اين صورت«صاحب و رئيس»معني مي دهد و بعضي گفته اند اين واژه از ترکيب«خود»و «آ»(بن مضارع آمدن)ساخته شده است يعني خدا در وجود خود به کسي محتاج نبوده است.)

ج5:پيش از تو هيچ اقيانوسي را نمي شناختم که عمود بر زمين بايستد/شب از چشمان تو آرامش را به وام مي گيرد.

ج6:چشماني که از ديدن تو محروم مانده اند

ج7:صولت حيدري دست مايه­ي شادي کودکانه­شان کردي /و بر آن شانه که پيامبر پاي ننهاد/ کودکان را نشاندي

ج8:به بي وزن بودن شعر سپيد .

ج9:از آن جايي که حضرت علي حافظ کل قرآن بوده، قرآن ناطق لقب گرفته است و شعر اشاره به اين موضوع دارد .

ج10: داستان کمک کردن حضرت علي(ع) به پيرزن،در قسمتي ديگر به زخمي شدن آن حضرت در جنگ احد و همچنين مصرع(بر آن شانه ها که ...)به زماني اشاره دارد که آن مولا درخانه ي کعبه بر شانه ي پيامبر ايستاد و بت ها را به زير آورد.

خودآزمايي درس نوزدهم: 

ج1:با ياد رنگ و بوي تو اي نوبهار عشق        همچون بنفشه سر به گريبان کشيده ام

ج2 :ايهام (هوا هم به معني آسمان و هم در معني آرزوي رسيدن به تو،عشق تو)    تشخيص: سر به گريبان کشيدن بنفشه

  ج3: شعر«حديث نوجواني»در قالب غزل است،در حالي که  قالب«متاع جواني»قطعه مي باشد.نوع ادبي حديث جواني«غنايي»مي باشد،در حالي که نوع ادبي متاع جواني«تعليمي»است و هر دو شعر بيانگر ناراحتي به علت طي شدن دوره ي جواني است.

ج4:نه سايه دارم و نه بر،بيفکنندم و سزاست/اگر نه بر درخت تر،کسي تبر نمي زند

ج5:انتظار بيهوده کشيدن براي آمدن کسي، اميد واهي داشتن

ج6:غنايي

خودآزمايي درس بيستم:

ج1:پس از موعظه ي مردم سوالات خود را در رقعه اي مي نوشتند و واعظ به همه ي آن ها پاسخ مي گفت.

ج2:الف.اين امير با همه ي بزرگي که داشت،به دست خود غذا تعارف مي کرد و قطعات گوشت را به ذست خود  از هم جدا مي کرد و به ما مي داد.

  ب.من نه نظم آن مدرسه را در جايي ديده ام و نه لذيذتر از غذاي آن جا غذايي خورده ام.

ج3:ايران

ج4:خورشيد به تدريج پايين مي رود و سايه ستون ها و هيکل پاسبان،روي خاک اين زمين و ايوان سلطنتي درازتر مي شود.

ج5:مفهوم هر دو مورد بي وفايي دنيا و عبرت گرفتن از پادشاهاني است که در اوج قدرت از بين رفته اند؛البته سخن خاقاني شعر است و زيبايي و آهنگ خاصي دارد و بسيار مختصر و کامل اين موضوع را بيان کرده است حال آنکه در جملات علي پسر سلطان خالد نه آن سحرانگيزي آهنگ ديده مي شود و نه اختصار و تاثير گذاري شعر خاقاني.

خودآزمايي درس بيست و يکم:

ج1:قسمت اول(اگر ممکن بود)

ج2:چاپلوسي،رشوه خواري،بي ادبي،يعايت و سخن چيني، رواج خرافه پرستي،اقتصاد ضعيف،بي خبري، خوش گذراني.

ج3:گريه ي مادر،نصيحت پدر و تمسخر افراد خانواده.

ج4:ابوالعلاي معري؛چون هر دو نابينا بودند و حس مشترکي داشتند.و همچنين داراي استعداد سرشاري بودند.

ج5:کنجکاوي و تيزهوشي اين فرد نابينا که فقط با حضور در کنار ديگران و شنيدن سخنان آنان مطالب را فرا گرفته

خودآزمايي درس بيست و دوم:

ج1:اين بيت بيانگر سرنوشت بد شاعر است. (مطابق اعتقاد قدما که آسمان و هرچه در اوست در سرنوشت انسان ها مؤثر هستند)

ج2: مراعات نظير(طالع،اختر،منحوس)           واج آرايي(خ)                 تشخيص

ج3: بي گناهي و ناداني

ج4:من و طالع نگون سارم (يعني بخت بد يار و همراه من است.)

ج5:من نگويم که من را از قفس آزاد کنيد             قفسم برده به باغي و دلم شاد کنيد.

ج6:فاطمه فاطمه است-آري اين چنين بود برادر-هبوط-پدر و مادر،ما متهميم-حج.

ج7:خداوند به علماي ما مسوليت،به عوام ما علم و به روشنفکران ما ايمان ببخش.خدايا در برابر هر آنچه انسان ماندن را به تباهي مي کشاند،مرا،با نداشتن و نخواستن روئين تن گردان. خدايا چگونه زيستن را تو به من بياموز، چگونه مردن را خود خواهم آموخت.

خودآزمايي درس بيست و سوم:

ج1:خدا

ج2:_مراعات نظير(طواف،کعبه)          _ايهام در کلمه­ي مخفي (تخلص شاعر، پنهان)        _ تشبيه(دل مانند کعبه است)

ج3: در سخن مخفي شدم مانند بو در برگ گل                  هر که خواهد ديدنم گو در سخن ببيند مرا

خودآزمايي درس بيست و چهارم:

ج1:گوشه­ي سنگر

ج2:خيس شدن از اشک، اشکباران شدن

ج3:دستمالي که مهر و تسبيح و انگشتر شهيد در آن قرار دارد.

ج4:پيوند ناگسستني و عميق با فرهنگ ايران.

ج5:افتخار به گذشتگان و پيوند عاطفي با ايران.  

 

 |+| نوشته شده در  پنجشنبه سوم آبان 1386ساعت 17:19  توسط جاوید قربانی  | 
 
  بالا